Swiss chard ต้นนี้คือผักค่ะ ไม่มีชื่อไทย เรียกทับศัทพ์ว่า “สวีสชาร์ด”

โครงการหลวงปลูกสวีสชาร์ดทั้งพันธุ์ก้านใบสีขาว และก้านใบสีรุ้งแบบในรูป เวลาขายตัดเป็นใบ ๆ ขาย ส่วนใหญ่ขายสำหรับทำอาหารฝรั่ง และบางทีก็ขายในร้านโครงการหลวงด้วย

นานพอสมควรมาแล้ว มีลูกค้าที่ร้านโครงการหลวง สาขาตลาด อตก. หาว่าโครงการหลวงเอาผักมาย้อมสีแล้วขาย พนักงานพยายามบอกว่าไม่ได้ย้อมค่ะ มันเป็นเอง ดูท่าทางก็ยังไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไหร่

ไปอ่างขางเที่ยวนี้ อดนึกถึงเหตุการณ์นี้ไม่ได้ เลยถ่ายภาพมาไว้เป็นหลักฐานว่ามันเป็นสีรุ้งแบบนี้จริงๆ ไม่ได้ใช้ Photoshop ค่ะ

สวีสชาร์ดนี่ เท่าที่เปิดตำราอาหารฝรั่ง เอาไว้ทำ Gratin ส่วนที่พอจะดัดแปลงให้เข้าใจได้สำหรับคนไทย (อันนี้ถาม Chef มา) เอาไว้ทำประมาณผัดน้ำมันหอยก็พอได้

Chard also known as Swiss Chard.

The word Swiss was used to distinguish chard from French spinach varieties by nineteenth century seed catalog publishers. The chard is very popular among Mediterranean cooks.

Chard can be harvested while the leaves are young and tender or after maturity when they are larger and have slightly tougher stems. Chard is extremely perishable.

Chard has shiny green ribbed leaves, with stems that range from white to yellow and red depending on the cultivar. It has a slightly bitter taste. Fresh young chard can be used raw in salads. Mature chard leaves and stalks are typically cooked or sauteed; the bitter flavor fades with cooking.

Royal project have the both white and colored stem. They can produce all year round and sell in the mature leaf stage. Which color do you want?